Door: Monique Aschman
|
Na maanden van training en voorbereiding was het vandaag dan zover. De 19de hondentriatlon bij KC-Pampus.
Om 10.00 uur mocht ik voor de eerste keer te water met Max mijn chocobruine labrador. Het water was niet echt de temperatuur die je in deze tijd van het jaar zou verwachten, maar de overkant was zo gehaald en terug ging het nog sneller. Meteen daarna ging ik samen met mijn kruising dwergpincher/jackrussel Ricky het water in. Ricky had halverwege de heen tocht een ander idee bij het zwemmen en is mij als surfplank gaan gebruiken door op mijn rug te gaan zitten. Maar alla, liever Ricky die op mijn rug ging zitten dan Max…………….. Na het zwemmen snel het natte pak uitgetrokken en in droge kleren gesprongen voor het fietsen. 12 Kilometer wel te verstaan. Ook dit keer eerst met Max. In het begin werden we ingehaald door Sylvia Holla en Saskia Bouwmeester. Max had bedacht dat dit het juiste moment |
 |
 |
was om even de natuur van wat mest te voorzien. We zijn rustig samen verder gefietst. Gaande weg kwam bij Max de vaart erin, en ik probeer altijd zoveel mogelijk mijn snelheid aan te passen aan wat de honden aangeven. Dus uiteindelijk kwamen we bij het rustpunt samen met Sylvia en Saskia aan. Daar werden de honden gecheckt op voetzooltjes en algehele conditie en na de verplichte 15 minuten break mochten we weer starten. Dat werd telkens een stukje stuivertje verwisselen met Sylvia en Saskia tot bijna aan de finish.
En toen mocht Max uitrusten en was het tijd om de rit nogmaals te maken maar nu met Ricky. Ook dat liep voorspoedig. Rustig beginnen en dan krijgen ze vaak het ritme te pakken. Deze rit hebben we praktisch alleen gereden. We zijn geen andere deelnemers tegen gekomen behalve bij het rustpunt. Ook met Ricky was alles goed bij de controle en mochten we na een kwartiertje onze weg weer vervolgen. Ik sprak de voor Ricky magische woorden: "Kom ventje dan gaan we naar Max." De snelheid werd aardig opgevoerd en ik heb aardig moeten afremmen omdat ik merkte dat ik toch wel wat moe begon te worden terwijl die kleine krachtpatser nergens last van scheen te hebben. |
|
Bij terugkomst op het KC terrein direct weer gewisseld van hond voor de 1200 meter hardlopen. Nou dat hardlopen moeten jullie er maar bij denken, want ik heb het in een soort van snelwandeltempo gedaan. Maar ook dat ging goed. Na 10 minuten weer terug en dus had ik 5 minuten over om nog even aan de inwendige Monique te denken. En dan aan de laatste 10 minuten begonnen met Ricky. Wat een bewondering had ik weer voor dat kleine hondje. Hij flikte het toch mooi weer om binnen dezelfde tijd als Max binnen te komen.
Het was een geweldige ervaring en vanaf deze plek wil ik dan ook nogmaals de organisatie, de medewerkers, al deze mensen die wederom bereid waren om hun vrije zondag voor dit evenement vrij te maken enorm bedanken. Mede door jullie konden wij deelnemers weer een hele leuke dag met onze vierpoters hebben. Hartelijke groeten, Monique, Max en Ricky.  |
 |